ACM Ծրագրավորման մրցույթ և մեր ՏՏ-ի ոլորտի վիճակը

    Նոյեմբերի 29-ին կայացավ ամենամյա ACM ICPC ծրագրավորման մրցույթի հայաստանյան փուլը: Սա շատ հեղինակավոր մրցույթ է և հովանավորվում է IBM-ի կողմից: Այն բաղկացած է մի քանի փուլերից, և տարածաշրջաններում մրցելով՝ աշխարհի լավագույն թիմերը մասնակցում են եզրափակիչ փուլին: Թիմերը ներկայացնում են համալսարանները, ամեն թիմ բաղկացած է 3 հոգուց:

    Վերջին շրջանում Հայաստանում շատ է նշվում, որ առաջնային ուղղություն է համարվում ՏՏ ոլորտի զարգացումը: Սակայն ելնելով այն արդյունքներից, որոնք ցույց են տալիս հայերը այս մրցույթում արդյունքներն այնքան էլ գոհացուցիչ չեն: Թեև Հայաստան - Վրաստան - Ադրբեջան եռյակի մեջ հայկական թիմերը առավելություն ունեն, սակայն ռուսական, ուկրաինական թիմերի հետ համեմատած աշխատելու դեռ տեղ կա:

    Այսպիսի իրավիճակում հայտնվելու պատճառները բավականին պարզ են: Հայաստանում համապատասխան մակարդակի վրա դրված չեն թիմերի հետ աշխատանքները: Ընդամենը մեկ - երկու համալսարանում է մշտական աշխատանք կատարվում այս ուղղությամբ, մնացածները թիմերը հավաքագրում են մրցույթից անմիջապես առաջ: Իսկ այդպես արդյունք ակնկալելն իզուր գործ է: Բայց սա արդեն վերջին շրջանն է աշխատանքի՝ մինչ այդ պետք է համապատասխան աշխատանք տարվի դպրոցներում: Իսկ այդպիսի գործընթացներ կան միայն մի քանի մասնավոր դպրոցներում: 

    P.S. Ամեն դեպքում հաջողության հասնելու ամենամեծ գրավականը ինքնուրույն աշխատանքն է, իսկ պետությունը կարող է գոնե տեղեկատվությունն ապահովել:

Դուբլինի կարևորությունը Ավարայրի նկատմամբ

Ուղղակի անկարելի էր չանդրադառնալ այս թեմային: Այսօր փառահեղ, պատմական, հնարավոր է անկրկնելի օր է մեր կյանքում: Ֆուտբոլի Հայաստանի հավաքականը տարավ 3-րդ անընդմեջ խոշոր հաշվով հաղթանակը՝ 4-1 հաշվով ջախջախելով Մակեդոնիային: Եվ այժմ իրական, տեսանելի շանս առաջին անգամ դուրս Եվրոպայի առաջնությոան ընտրական փուլ: Ընդամենը անհրաժեշտ է հաղթել Իռլանդիային, և կերտել նոր պատմություն: Եվ եթե 1560 տարի առաջ մեր հերոսները պայքարում էին իրենց արժեքները պահպանելու համար, ապա մեր այսօրվա հերոսները մեզ հնարավորություն են տալիս զգալ մեզ համար նոր արժեքի համը: Դա է Եվրոպայի առաջնությունը: Մնում է մեկ բան ավելացնել: Հաջողություն մեզ:

«Հայության հարատևման գրավականները-2» կամ հաջողության ռեֆերատը

    Հայաստանում նույնպես առաջանում են կրթությանը հովանավորելու, ֆինանսավորելու ավանդույթներ: Այդպիսի ծրագրեր է իրականացնում նաև «Բարեպաշտ սերունդ» հիմնադրամը, որը ամեն կիսամյակում տրամադրում է կրթաթոշակներ և փոխհատուցում ուսման վարձեր: Դրանք իրականացվում են մրցույթների տեսքով: Եվ այս կիսամյակի մրցութային թեմաները նպատակ էին հետապնդում պարզել Հայաստանին, հայությանը սպառնացող խնդիրները, և այն հանգամանքները, որոնք կարող են օգտակար լինել հայապահպանման գործում: Այդ թեմաներից մեկը «Հայության հարատևման գրավականներն» էր: Ներկայացնեմ իմ ներկայացրած ռեֆերատը,......որը ինձ հաջողություն բերեց :):

ՀԱՅՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐԱՏԵՎՄԱՆ ԳՐԱՎԱԿԱՆՆԵՐԸ

Ով է իմ համար հայը 

           Շատերի համար շարունակում է անպատասխան հարց մնալ, թե ինչպես է կարողացել հայ ազգը պահպանել իր գոյությունը բազում դարերի ընթացքում այն դեպքում, երբ շատերը դադարել են գոյություն ունենալ: Դրան ավելացնելով նաև հայերի տարբեր երկրներում  ծավալած ծաղկուն գործունեությունը՝ նրանք ստիպված են համակերպվել, որ հայը Երկիր մոլորակի վրա ապրելու համար ամենակենսունակ մարդն է:

Տուրիզմը Հայաստանում կամ մի «հողաթափի պատմություն»

Բոլորս ուրախանում ենք, երբ լսում ենք Հայաստանում տուրիստների քանակի ավելացման մասին, սակայն մեզանից շատերը չեն մտահոգվում այն մասին, որ քանակը ուղղակի կապ ունի մեզ՝ տեղացիներիս հետ: Իսկ առավել մեծ կապ ունի սպասարկման ոլորտում աշխատող մարդկանց հետ:

    Երևանում արդեն բավականին շոգ է, և մի օր ընկերներով որոշեցինք գնալ Ջրաշխարհ հանգստանալու, սակայն մենք չէինք կարող գուշակել, որ այդ օրվանից այդքան հիշարժան պահեր կունենանք...սկսենք սկզբից

• Հասնելով տեղ հասկացանք, որ մեր մոտ եղած կանխիկ գումարը չի բավականացնում, և որոշեցինք քարտով վճարել կամ քարտից գումար հանել, սակայն ինչպես պարզվեց Ջրաշխարհի մոտակայքում ոչ մի նման հնարավորություն չկա...և մենք ստիպված հասանք Մասիվ:
• Զգեստափոխվելուց հետո գնացինք համապատասխան վայր, որպեսզի արկղի մեջ տեղավորենք մեր հագուստները, բայց ստիպված էինք բավականաչափ սպասել: Բայց զարմանալին դա  չէր, այլ այն, որ մեր սպասելու պատճառը ոչ թե մարդկանց հերթն էր, այլ...մի իրանցի տուրիստ: Իսկ ինչու՞մն էր բանը: Բանն այն էր, որ նրան ստիպում էին այլ զամբյուղ վերցնել: Եվ այն էր ամենածիծաղելին, որ աշխատողները պատճառաբանում էին, որ 3 հոգու հագուստ չի կարելի մի զամբյուղի մեջ դնել,  անհրաժեշտ է ևս մեկ զամբյուղ վերցնել: Իմ համար անհասկանալի տրամաբանություն - ինչ տարբերություն քանի հոգու հագուստ է, եթե այն տեղավորվում է արկղի մեջ...ինչ ասես չես տեսնի այդ 400 դրամի համար:

• Ատրակցիոններից մեկի մոտ մարդիկ հերթ կանգնելով ստանում էին անհրաժեշտ պարագաները, որպեսզի օգտվեն ատրակցիոնից: Օգտվելուց հետո այդ պարագաները հանձնվում էին հերթում առաջինը եղածին: Ամեն ինչ հարթ ընթանում մինչև մի «շյուստրի» իրանցու ի հայտ գալը: Նա «ելույթը» ավարտելուց հետո փորձում էր ինչ-որ կերպ համոզել, որ ևս մեկ անգամ օգտվի: Հասկանալի է, որ նրա ցանկաությունը բավարարել հնարավոր չէր, և տվյալ մասի աշխատողները դա նրան բացատրեցին....նրա ձեռքերից քաշելով ու նրա վրա բարձր գոռալով վռնդեցին այդտեղից:

«Գիշերային լաբիրինթոս» N2 ...կամ ինչպես հասնել Ուրուգվայ

«Երիտասարդական աշխարհ» ՀԿ-ն Հուլիսի սկզբներին նախաձեռնեց մի հայտնի և հետաքրքրաշարժ խաղ՝ «գիշերային լաբիրինթոս» անվանմամբ: Այն հետաքրքիր էր մի քանի տեսանկյուններից, քանի որ խաղի ընթացքում անհրաժեշտ է գործել արագ, շուտ կողմորոշվել, լավ ծանոթ լինել քաղաքին, ինչպես նաև ունենալ համապատասխան ինֆորմացիա ու ինտելեկտ:

     Եվ այսպես այսօր կայացավ խաղի երկրորդ փուլը, որի ընթացքում զգացինք խաղի բարդության իրական աստիճանը: Խաղի առաջադրանքները միտումնավոր կշրջանցեմ, քանի որ հետագայում նրանցից լավագույնները հետագայում հնարավոր է նորից կիրառվեն: Իսկ երեկվա մեր առաջադրանքները անկասկած այդպիսիք էին:  Իսկ այժմ անդրադառնանք մեր «տանջանքներին», սակայն թիմի անդամները շատ հնարավոր է, որ այնքան էլ համաձայն չլինեն չակերտների հետ: .

    Քայլարշավը սկսվեց «Ցիտադելի» մոտից: Որոշ ժամանակ քննարկումներից հետո որոշեցինք լուծումը գտնելու համար խմբից մի քանի հոգով շարժվել դեպի Հրապարակ, իսկ մյուս մասը գնաց Մատենադարան: Պետք է չմոռանալ նշել, որ փոխադրամիջոցը մեր հավատարիմ ոտքերն էին: Ցանկություն չունենալով գիդի ընդունակություններս զարգացնել, միանգամից ներկայացնեմ մեր անցած ուղին: Այդ երեկոյի(գիշերվա) ընթացքում մենք հասցրեցինք լինել

Հրապարակում -> Գիտությունների ակադեմիայում -> Վրաստանի դեսպանատան ՆԱԽԿԻՆ շենքում գործող հյուրանոցի մոտ -> Ուրուգվայի ԵՐԵՎԱԿԱՅԱԿԱՆ դեսպանատան մոտ -> և վերջապես վերջնակետի Ուրուգվայի դեսպանատան մոտ: Արդյունքում մնացին հոգնած ոտքեր և լավ հիշողություններ:

Իսպանական օրինակով, հայկական «դուխով»

Հայաստան 4-1 Մոնտենեգրո

...դժվար է վերհիշել իսպանական որևէ բան, բայց ամեն-ինչ հերթով...

    Հայաստանի անկախացումից հետո ավանդույթ դարձավ արտասահմանցի մարզիչներ հավաքական հրավիրելը: Եվ բացի լուսահոգի Յան Պորտերֆիլդից մնացած մարզիչների օրոք մեր թիմը ուղղակի գոյատևում էր՝ մեր նյարդերի հաշվին: Անցած խաղաշրջանում դանիացի Սերիցլևի գլխավորությամբ մեր երիտասարդական հիանալի ելույթներ ունեցավ, և իր հեղինակությամբ այդ շրջանում գերազանցում էր նույնիսկ ազգային թիմին: Եվ նրա հեռանալուց հետո շատերի մոտ կասկածանք կար հետագա արդյունքների վերաբերյալ....բայց  դա շարունակվեց այնքան մինչև եկավ հայ երիտասարդ մարզիչների ժամանակը:

     Ազգայինը բավականին լավ խաղ անցկացրեց ռուսների հետ, սակայն դա չպետք է լիներ վերջին շրջանի գլխավոր ֆուտբոլային իրադարձությունը... Հունիսի 7-ին առանց նախորդ շրջանի առաջատարներ Հենրիխ Մխիթարյանի, Հովհաննես Գոհարյանի, Լևոն Հայրապետյանի մեր երիտասարդականը ՖԱՆՏԱՍՏԻԿ հանդիպում անցկացրեց՝ ջախջախելով Մոնտենեգրոյի հավաքականին: Բայց այդքանը ասել կնշանակի ոչինչ չասել: Եվ այսպես՝

• մեր հավաքականը գլխով գոլ խփեց «հսկաների» հավաքականին
• մոտ 80 րոպե խաղաց 10 հոգով
• մեր թիմը խփած գոլերից բացի ստեղծեց ևս 6-7 իրական գոլային պահ
• դիմակայեց վատ մրցավարությանը
• ցուցադրեց հիանալի թիմային խաղ

Հայաստանի ֆուտբոլային ապագան ակնհայտ է՝ հաշվի առնելով իսպանական փորձը: Նախ մենք իսպանացիների նման սկսել ենք տարբեր հավաքականներում միանման գործել: Բացի դրանից մենք իսպանացիների նման սկսել ենք խաղալ կարճ փոխանցումներով, արագ, մտածված ֆուտբոլ:

P.S. Սակայն մենք կարող ենք գերազանցել նրանց, քանի որ նրանք չունեն մեր «դուխը»

Ռուսների բերանները չկարողացանք փակել

    «Եթե նման կարգի մրցակիցների հետ խաղերից առաջ մեզ մոտ նման անհանգստություն է առաջանում, ապա նույնիսկ չգիտեմ, թե ինչ ասեմ»-Ռուսաստանի հավաքականի նախկին հարձակվող Սերգեյ Յուրան:

    «Այդ էր պակաս, որ նույնիսկ արդեն հայերի հետ մեզ համար անհաջող խաղեր լինեն:» - Ռուսաստանի հավաքականի եւ անգլիական "Մանչեսթեր Յունայթեդի" նախկին կիսապաշտպան Անդրեյ Կանչելսկիս:

    Նմանատիպ կարծիքներ էին տիրում Ռուսաստան - Հայաստան խաղից առաջ: Այնուհետև մեր հավաքականը մեկնեց Սանկտ-Պետերբուրգ և ...  ՌՖՄ առաջին փոխնախագահ Նիկիտա Սիմոնյանը ներողություն է խնդրել Հայաստանի հավաքականից, քանի որ Ռուսաստանի ֆուտբոլային միության ներկայացուցիչները ուշացման պատճառով չեն կարողացել դիմավորել: Դա այն դեպքում երբ հավաքականի ինքնաթիռը վայրէջք էր կատարել 34 րոպե ուշացումով:

    Այս ամենից հետո մեկնարկում է հանդիպումը: Չխորանալով մանրամասների հետ նշենք, որ մեր թիմը աչքի ընկավ լավ խաղով, նույնիսկ առաջ անցավ հաշվի մեջ, բայց պաշտպանությունում թույլ տված սխալների արդյունքում գրանցվեց 3-1 հաշիվը: Ընդմիջմանը այցելելով ռուսական հեղինակավոր soccer.ru կայքը նկատեցի մեր հավաքականի բառից բուն իմաստով անկրկնելի կազմը...բոլոր խաղացողները խաղում էին........0 համարի մարզաշապիկով և մեկնարկային կազմի 11 խաղացողներից 8 դիրքերը սխալ էին նշված (նույնիսկ պատահական դասավորելով դժվար էր նման արդյունքի հասնել)